Showing posts with label Ποίηση. Show all posts
Showing posts with label Ποίηση. Show all posts

Sunday, 8 June 2008

So tired waiting for you to talk about the things I want to hear, do the things I love to see, show the feeling I wish to live as well...

-Can you take me away from all the bad and guilty, ugly world we're livin' in?

-Do you want my smiles in your happiest of days or

is it unnecessary to have this emotion full of love and passion
flying in the air between you and me?

Friday, 23 May 2008

μόνη μου


Ν' ανέβουν ζητάνε όλοι, ν' ανέβουν όσο πιο ψηλά...
Πού να κοιτάξεις, δε σου λένε - στο στόχο σου ευθεία ή, σαν ταπεινός που είσαι, χαμηλά;
Μέσα από βλαστήμιες, φανταστικές απόπειρες αυτοκτονίας στην ουσία μεγαλώνω,
χωρίς τις δύσκολες ώρες πώς βίαια θα τραβούσα από το παρελθόν τον εαυτό μου;
Νόμισες ότι χρόνο λένε το γιατρό που νοιάζεται για το καλό μου.
Μα όχι, αρχίζει αλλού η ιστορία, δεν είναι μυστικό πως όσο προσπαθώ μόνη μου αναρρώνω...

Wednesday, 7 November 2007

Γουρλίδικη μέρα

Κατρακυλούν απόψε σαν πετραδάκια από το λόφο...
...οι μνήμες για πράγματα παλιά.
Φτερά σκορπίζουν καθώς τρέχουν γρήγορα...
...κι η σκιά τους πίσω δε τις προφταίνει πάντα.
Θαλάσσια αύρα που νικάς τα αισθήματα...
...τι να θελες να πεις, πριν φύγω;
Αν ήξερες το δρόμο για το σπήλαιο της λήθης...
...χρειάζομαι αυτό που είχα ξεχάσει κάποτε εκεί.
Αχ, να μπορούσες να μου πεις τη διαδρομή...
...να πάω να το βρω, ίσως τότε θυμηθώ ξανά
πώς είναι ν' αγαπάς.

Saturday, 6 October 2007

green love

Φωτοσυνθέτει η αγάπη
στη χλωροφύλλη της η ζήλεια παίρνει χρώμα
πράσινο -σκούρο-
λαμπερό...
Από το άγχος της ταΐζει
και με τη σπίθα καθημερινά φροντίζει
τα φύλλα, τα κοτσάνια
Πιες γαμώτο, κοίτα τον ήλιο !!!
για να ζήσεις
να μη χαθείς
απ'τον κήπο αυτό ποτέ

Wednesday, 1 August 2007

Summertime in Greece




Μέσα σε ελάχιστες μέρες κανόνισα 2 φορές διακοπές για τον Αύγουστο :)))

Και ήμουν σίγουρη πως δε θα πάω πουθενά φέτος... Ελπίζω να βγάλω καμιά ωραία φωτογραφία με τη μηχανή της φίλης μου να σας δείξω! Άντε καιρός να αποτάξω την εκνευριστική μιζέρια και τη κούρασή μου. Δύσκολη χρονιά έρχεται από Σεπτέμβρη φουριόζα, με 2 εξεταστικές, κάθε μέρα δουλειά από το μεσημέρι ως τη μαύρη νύχτα, μαθήματα το πρωί (i'll try-i promise) κι ένα μπόιφρεντ - θα δείξει. Κι όλα αυτά ενώ θα ετοιμάζομαι ψυχολογικά και... πιο πρακτικά για το ταξίδι της ζωής μου (ευελπιστώ).

Πάντα ο Αύγουστος έμοιαζε πιο μεγάλος μήνας από τους άλλους 11. Σαν να μπορούσα να χωρέσω τα πάντα εκεί μέσα. Όσα δε πρόλαβα να κάνω το φθινόπωρο, το χειμώνα, όσα βαριόμουν να ξεκινήσω την άνοιξη και όσα απέφευγα στην αρχή του καλοκαιριού... Ο περσινός Αύγουστος ήταν όντως γεμάτος από εμπειρίες, γνωριμίες, γέλια, ζωή. Ήταν υπέροχος. Ο φετινός ξεκινάει με βιβλία στο γραφείο αδιάβαστα, αναπάντητες κλήσεις στο κινητό και άλλες εξερχόμενες αλλά μη απαντημένες... Επίσης ξεκινάει με μπόλικη γκρίνια και απόγνωση. Με έμπνευση συμπιεσμένη και τρέλα στα μυαλά. Με δίπλωμα οδήγησης αλλά χωρίς λεφτά για ενοικίαση. Με τη περσινή παρέα, ίσως και καλύτερη, στα ίδια και όχι μέρη.


***
(ένα τελευταίο φιλί πριν φύγω)
Μουσκεύω το χώμα, βρόχινη η φωνή
δίχως σημάδια να μετρώ όσο αναπνέω
Μια λέξη σου σήμερα αρκεί
για όσα είπα, ονειρεύομαι και κλαίω
*
Τσιγάρο κομμένο, άτιμη σκέψη πού γυρνάς
μα αυτά δεν ήθελες να δεις και φταίω
Πως να το κάνουμε είμαι μπελάς
για όσα είπα, ονειρεύομαι και κλαίω
*
Ρυάκι η υπέροχη ζωή χωρίς εσένα
κι όμως τα μάτια σου υπομένω, περιμένω
Δεν άφησε η βροχή άλλο σύννεφο πέρα από ένα
για όσα είπα, ονειρεύομαι και κλαίω
*
Λυπάμαι τη σίγουρη στιγμή αν έρθει
γιατί θα φύγω από δω και μαζί σου ας υποφέρω
Σταλιές τα λόγια στον αέρα φέρνουν μέθη
για όσα είπα, ονειρεύομαι και κλαίω
*
Αρρύθμιστος ο έρωτας στο πώς ψήνει τη καρδιά
στο φούρνο της κολάσεως θέλει ‘βοήθεια’ να λέω
Κι ο Διάβολος ήξερε να μιλάει μια βραδιά
για όσα είπα, ονειρεύομαι και κλαίω
***
(και για γλυκανάλατο κλείσιμο)

Saturday, 28 July 2007

Ένα μεσημέρι του Ιούλη


Ένα μεσημέρι του Ιούλη
μες στα μάτια ενός ζευγαριού
είδα κάτι που είχε ξεφύγει
απ' τους νόμους του κοπαδιού
Δεν είχανε στο βλέμμα το ύφος αυτό
το κυνηγημένο ή το αρπαχτικό
Κι αναρωτιέμαι συχνά αν στ' αλήθεια το ξέραν κι οι δυο
ότι την ίδια στιγμή απ' τα δίχτυα του κόσμου είχαν βγει...
Έμοιαζε θαρρείς με ζαρκάδι
μες στο φόρεμά της το γκρι
κι εκείνος λίγα στάχυα πιο πέρα
τυφλωμένος σαν προσευχή
Μίλαγαν μια άγνωστη γλώσσα καθώς
τα λόγια δεν είχαν πια βάρος στο φως
Κι αναρωτιέμαι συχνά αν στ' αλήθεια το ξέραν κι οι δυο
ότι την ίδια στιγμή απ' τα δίχτυα του κόσμου είχαν βγει...
Το ίδιο βράδυ σ' ένα ξωκκλήσι
που έσπειρε στα βράχυα ο νοτιάς
Αυτά που προσκυνάς κατά τύχη
και που μόλις βγεις τα ξεχνάς
Τους είδα να τυλίγονται σ' ένα φιλί
ώσπου τους πήρε μια σιωπή αλμυρή
Κι αναρωτιέμαι συχνά αν στ' αλήθεια το ξέραν κι οι δυο
ότι την ίδια στιγμή απ' τα δίχτυα του κόσμου είχαν βγει.....
(Χ.Θηβαίος)

The Lion Queen

Interview
The ladies men admire, I've heard,
Would shudder at a wicked word.
Their candle gives a single light;
They do not keep awake till three,
Nor read erotic poetry.
They never sanction the impure,
Nor recognise an overture.
They shrink from powders and from paints...
So far, I have had no complaints.
(by Dorothy Parker)

Monday, 23 July 2007

Μικρότητες??


θλίψη => θυμός => αγανάκτηση => αδυναμία => τύψεις => απόγνωση => . . .

*Θρυμματισμένα και άσχημα τα φύλλα πέφτουν κάτω κι ας είναι καλοκαίρι, νιώθω τη τσουγκράνα να με γδέρνει για να σκουπίσει τα φύλλα που τίναξα με το δικό μου χέρι. Τα τσαλάκωσα, τα έσφιξα, τα έριξα με δύναμη στο δρόμο. Μα είναι ελαφριά και στους κύκλους μέχρι να ξαπλώσουν πεθαμένα, μ' ακούμπησαν και μ' έκαψαν στα πόδια και στον ώμο. Τότε φώναξα και έβρισα και χτύπησα τον τοίχο, μόνο που η κακούργα μνήμη δε τρόμαξε μαζί μου. Αντίθετα γελάει και κοροϊδεύει τη κατάντια μου, λες κι εκείνη δε φταίει για όσα μου συμβαίνουν. Γιατί αν ήθελε θα με είχε προειδοποιήσει, τόσο καλά αν θυμόταν και να πει πως "αυτά θα ξαναγίνουν". Τέλος πάντων δεν ξέρω τι να κάνω, με καμμένα πόδια κι ο ώμος μου σακατεμένος, ποιος θα μου μιλήσει και ποιος θα περπατήσει πλάι μου; Ελπίζω να βρεθεί ένα φως γιατί είμαι και τυφλός, δεν βλέπω τίποτα απολύτως να βρίσκεται για μαξιλάρι μου.
... => φως στο βάθος => υποψία=> ελπίδα => ρίσκο => βουτιά => ευτυχία=> ...

Friday, 20 July 2007

by Dorothy Parker


Experience
Some men break your heart in two,
Some men frawn and flatter,
Some men never look at you;
And that cleans up the matter.
**********************************
A Very Short Song
Once, when I was young and true,
Someone left me sad -
Broke my brittle heart in two;
And that is very bad.
Love is for unlucky folk,
Love is but a curse.
Once there was a heart I broke;
And that, I think, is worse.

Friday, 8 June 2007

Fairytale Gone Bad

"Θα τραγουδήσω τις αγαπημένες σου λέξεις
για να δεις ΠΩΣ είναι μαγικά κοντά μου-
Δεν αφήνω την καρδιά σου από τα μάτια μου-
αφού τόσο θες ν'αποφύγεις να τρομάξεις.
***
Λένε είναι δύσκολη η προσπάθεια στην ευτυχία
μα αυτό δε σημαίνει πως δε θα δοκιμάσουμε-
Ζωή χωρίς πυξίδα και θα τους ξεμπροστιάσουμε-
όσους φεύγουν κλαίγοντας στην τρικυμία.
***
Κρυψώνα με χιλιάδες μαξιλάρια φαίνεσαι από ψηλά
και τι να κάνουμε εδώ μακριά απ'το δάσος-
Ο λύκος είναι μέσα εκεί γεμάτος μίσος-
για μας, γι'αυτούς που ελπίζουν στα τυφλά.
***
Τελειώνουν τα παραμύθια συνήθως με σωτήρα
δίνοντας μάθημα σ'αυτόν που σώθηκε ή ακούει-
Άραγε πότε θα μάθω να μη κοιτάω ό,τι λάμπει-
κι ό,τι παραπλανεί σε μέρη που ποτέ δεν είδα;"

Thursday, 8 February 2007

Απάντηση στο "Πότε μεγάλωσες ρε;" του Στοχαστή


Τι λες βρε Δημήτρη, εσύ είσαι νιάτο
και μάλιστα πιο ξύπνιο από κάθε γάτο!
Δε θες να ζεις σαν κατακα(η)μένο αντίγραφο
της σύγχρονης ζωής που τίποτα δεν φτιάχνει όμορφο;
Με γεια σου με χαρά σου και ‘γειά σ’την λεβεντιά σου
για τις επιλογές που κάνεις (κι ας πας να μας ξεκάνεις)
-στο άγχος και στη πίκρα σου δώσε πασαπόρτι
γιατί δε γίνεται να χαμογελάς πια με το ζόρι!

Tuesday, 6 February 2007

I'm an anxious warrior
who can't beat the anger
of his own sentiment.
So what shall I do,
what shall I say now
that all my dreams are shattered
and no one is here to be bothered.
Beware of my furious inspiration,
it's a shame not to see my genuine manipulation
of the poor and ignorant aristocrats
of the mind
so as to give their richness
to the sick and tired manhood
like a second Robin Hood.

Monday, 5 February 2007


Όπου η φαντασία σε ταξιδεύει
και το άγχος σου σε κυριεύει,
μη διστάσεις να χαθείς,
σε νέα μέρη να βρεθείς,
γιατί, ξέρεις, η ομορφιά
βρίσκεται κάπως μακριά…

Η ψυχή σου μαγικό ραβδί, που πραγματοποιεί
όσες ευχές κι αν έχεις ονειρευθεί
αφού δεν έχει σημασία ο τρόπος
ο τόπος ή ο χρόνος
φτάνει να ελπίζεις έτσι δυνατά
όλα όσα μπορείς να κάνεις, μόνο αυτά…

Δείξε μας ποιος είσαι συ,
παίξε μας με ρυθμό μια μουσική
που θα εκφράζει το δικό σου πόνο
φανταστικό μα σαν εσένα μόνο,
διάλεξε μια διαδρομή ζωής
για να λες πως είσαι ένας «ευτυχισμένος στοχαστής»!

Σε σένα, που με στηρίζεις,
με πνεύματα κι οράματα γεμίζεις
κάθε λέξη και ποιητική γραμμή,
κάθε σκέψη δυνατά μοναδική,
εύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου
να δεις όσα δεν μπόρεσε η αφελής ματιά μου…

Monday, 29 January 2007

Alex & Lucy


Alex met her in the dark
and she was so beautiful/
Alex didn’t know then
her kiss would leave him a mark/
Alex wanted to be the one
who’d win her ambiguous heart/
He didn’t want to leave her/
He didn’t want to go…

But Lucy isn’t just an ordinary girl/
Lucy has a secret weapon in her purse
and if she ever tries to use it/
We’ll all say to Alex:
“Please forget her, lad” .

Thursday, 18 January 2007

Από ένα σελιδοδείκτη...


Στα γυμνά ακροδάχτυλα/
κλαίει και ραγίζει/
ο σκοτεινός των αστεριών καθρέφτης/
Στις κίτρινες τις πεθαμμένς θάλασσες του Νότου/
μες στα χρυσά τα μάτια/
μιας γοργόνας ξεχαστήκαν._

Μάνος Κράλης

Wednesday, 17 January 2007


Shall I begin to tell you my story?
Time will never be enough/
We'll need a carriage
we'll need a guide/
But let this not bother you
'cause here's something
very-very useful :
an image of yourself
running in my dreams
running and
jumping and
passing/
and
climbing and
swimming and
fighting
to reach the end.
There's me.
My hair uncombed/
the room summer cool/
your princess is ready to go.

Keeping inside my love/
Showing no smiles anymore/
Is to have you here with me…

Leading to nowhere new/
This is a fire that will go out/
No rainbows/
Or sun shines/
No melodies/
Just hope to love/
And love to live.

Only you. Only me.

Tuesday, 16 January 2007


Everything in this world is for you/
So unless you wish to disappear/
Give me nothing but your heart cut in two…

I’m sure I can cure your pain, that’s why/
Without a single sign of my love/
You’ll finally confide in me, unconditionally…

Then we’ll love each other till the end/
Having no other trouble worrying us/
Apart from the uncountable ways of kissing and…

Please, don’t remind me of what I am not/
You wish I sang something else but/
This is all I know…

Take care wherever you go/
Never looking back/
In contempt of my hope…

Maybe some day we’ll meet again/
Without any promises or regrets/
So as to be together, in the end…

Monday, 15 January 2007

... ο Γιατρός

Αντέκρουσες τη θλίψη μου
με ανησυχία, όνειρα, αγωνία/
Δεν ήξερα, μα ήθελα
να μάθαινα για σένα/
Γιατρέ, χωρίς την άδειά σας,
ένα φλαμίνγκο χόρεψε για λίγο/
έστω στην καρδιά σας;